Ürünlerde Ara

Nefes alıyorsun. 
Bu, yaşıyor olduğun anlamına gelmiyor. 

Etrafındakiler için de geçerli, herkes nefes alıyor. 
Neredeyse kimse yaşamıyor. 

Aynaya baktığında görebilirsin, nefes aldığını.
Peki ya yaşayıp yaşamadığını nasıl anlayacaksın?

Kolay olduğunu iddia etmiyorum, yaşamanın. 
 
Her sabah uyandığında, yaşam ile kendiliğinden, memnuniyetle
İlişkilenmenin kolay olduğunu iddia etmiyorum. 
Çünkü değil, biliyorum.

Kolay olmamasının iki nedeni var:

Bir: Yaşamayı hiç öğrenmedin. 
Bu yaşına gelene kadar kimse sana “Nasıl yaşanır?” öğretmedi.

Bunu hiçbir yerde de görmedin.
Birini örnek almak istesen, öyle biri yoktu: Yaşayan biri…

Etrafındaki herkes nefes alıyor ama hiç kimse yaşamıyordu.
(Hala da öyle.)

Annen örneğin, beğenmediği her şeyi ve herkesi alttan alıyordu: Hep mutsuzdu.
Sonra baban, hoşuna gitmeyen her şeye ve herkese kızıyordu: Sürekli gergindi. 

Öğretmenlerin oldu etrafında.
Sana yıllarca ne yapıp ne yapmaman gerektiğini söylediler.

Yaşamın kendisi ile değil, bilgisi ile temas edebildikleri için katıydılar.

Geçmişten bugüne kimi istersen getir aklına: Zihni hep meşgul, kalbi daima mesafeli.

İşte bu nedenle, bugün sen hayatta nasıl kalınacağını biliyorsun ama
Nasıl yaşanacağına dair bir fikrin yok.

Haklısın.

Sonra, iki: Bugüne gelene kadar el yordamı ile yaşamaya çalıştın.
Bu sırada, bir sürü şey geldi başına.
Bazıları geldi ve geçti.
Birçoğu da geldi ama geçmedi. Geçemedi. Sindiremedin.

Sindiremediğin her şey, seninle kaldı.

20 yıl önce seni terk eden kişi, seni sanki bugün terk etmiş gibi şu anda, içinde.
10 yıl önce yaşadığın o korkunç olay, sanki az önce yaşanmış gibi şu anda, içinde.
Beş yıl önceki başarısızlık duygusu, geçen seneki yetersizlik hissi, Bir saat önceki hayal kırıklığı.
Hepsi, şu anda, içinde.

Tahliye olmamış her şey şu anda, seninle.

İçinde dünyanın yükünü taşıyorsun. Onlar ağır. Dolayısıyla, sen ağırsın.

Bu kadar birikmiş ile yaşamak elbette imkânsız. Sadece nefes alıyorsun.
Ki o bile kolay olmuyor.

Haklısın.

Fakat, daha büyük bir sorun var: Yaşıyor gibi yapmak normal kabul ediliyor.

O nedenle etrafındakiler gibi, sen de yaşıyor gibi yaptığının,
Sahiden yaşamadığının farkında değilsin.

Bu ağırlıklar ile, ne yaparsan yap, yaşaman mümkün değil.
Ağırlıklarını bırakman lazım.

Bilmediğin bir şeyi de yapamazsın. Yaşamayı öğrenmen lazım.
İyi haber: Bunu yapabilirsin. Yaşamayı öğrenebilirsin.

Yeni yükler almamak mümkün.
Mevcut yüklerden arınmak mümkün.
Her sabah kendiliğinden, memnuniyetle
Yaşam ile bütünleşmek mümkün.

Yaşamak diyorum, mümkün.
Sadece sen istersen.

Ben bunun için buradayım.
Artık yalnız da değilsin.

Work Less. Earn More. Enjoy Life.

Join 175,000+ getting mindf*cked every Saturday morning while reading about the mind, the internet, and the future. When you join, I’ll send you my Simple Life Reset planner to take back control of your life.